πολλες οι μαρτυριες για δισκους που δεν ακουστηκαν καλα και παρεξηγηθηκαν, που ακουστηκαν σε mp3 και εκτιμηθηκαν καλυτερα στο πικ απ. ολα αυτα ισχυουν αλλα παντα υπαρχουν και οι φορες που ακους εναν δισκο και σου κανει μεσα σου αυτο που θες ακριβως. σ’αρεσει κατευθειαν.
η τελευταια δουλεια των apparat ειναι το πιο τρανο παραδειγμα για μενα μες το 2011. απο την πρωτη κιολλας ακροαση τον εβαλα μεσα στη καρδια μου. κατ επεκταση και στην δισκοθηκη μου επι τοπου. δεν μπορω να ξεχωρισω κανενα track απο τα 10 του δισκου. ενα μαγικο μιγμα φυσικων οργανων και ηλεκτρονικων αψογα δεμενο με τα super αισθαντικα αντρικα vocals που περιεχει σχεδον στα μισα κομματια στο συνολο του το ”the devil’s walk”. απολυτα κινηματογραφικο το αποτελεσμα με αδιανοητα καλη παραγωγη απο την αρχη εως το τελος. διαλεγω 2 tracks για εσας για να παρετε μια πολυ καλη γευση απο ενα απ’τα καλυτερα lp των τελευταιων χρονων για μενα. ενα instrumental και ενα vocal. enjoy!
apparat:
